بازم در بسته.... بازم در بسته....
چرا همش به در بسته می خورم؟؟
می گن اگه از خدا بخوای بهت میده پس چرا این همه اذیتم میکنه...؟؟
آره می دونم میده هرچی بخوای از خدا بهت می ده ولی دیر نده خدا...
امشب دلم بازم گرفته... نه چیزیم نیست خوب می شم ...
من با کیم؟؟ اینارو دارم به کی میگم؟ کسی که اینارو نمی خونه!!!!
می خونه؟
نمی دونم شاید ...
می گما ... هیچی ولش کن...
سلام 
بازم جمعه ست من بازم دلم گرفته!! 
چرا؟؟ نمی دونم!!!
اومدم اینجا بنوسیم از دوران راهنمایی تو ذهنم حرفامو می نوشتم نمی دونم چرا روی کاغذ نمی نوشتم شاید چوندوست نداشتم کسی بخونه کسی منظورم آشنا ها ست.دلم گفته ولی زود خوب میشم همیشه همین طورم عیبی نداره
همیشه خودم به خودم دلداری میدم...
نه اینکه دوستی ندارم نه.. دوست خوب خیلی دارم همشونم دوست دارم همشون واقعا" دوست هسن ولی من دوست ندارم ناراحتشون کنم.
بیخیال دوباره میام البته اگه حال داشتم.....
دارم میمیرم از کمبود ِ فضا و هوا ، توی دنیایی که دیگرون برام ساختن .
به اطرافم که نیگا می کنم ، میبینم هیچی انتخاب ِ من نیست .
چه از رنگ ِ وسایل ِ مسخره ی اتاق ِ مسخره ترم ،
چه از اتفاقات ِ افتاده ،
چه از ...
هیچی اون جور که باید باشه نیست .
انگار که مدت هاست مُرده ام .
و اینا هم همه کابوس های بعد ِ مرگمه .
می فهمی ؟
سنگین تر ، وحشتناک تر و غیر ِ قابل ِ تحمل تر از اونن که بتونن واقعی باشن .
حس می کنم مُرده ام .
کم کم هم دارم می پوسم .
دارم متلاشی میشم
میرم که نپوسم اینجا...
آغوش تو گناه نیست
من در آغوش تو آرامش یافته ام
که هیچ گناهی با آرامش مانوس نیست
آغوش تو گناه نیست
من در آغوش تو امنیت را احساس کرده ام
که در هیچ گناهی امنیت محسوس نیست
آغوش تو گناه نیست
با هم بودن ها رفتند...
سردی سکوت خانه...
مرا به سوی خود فرا می خواند...
باد...
تاب خالی را کان میدهد و من...
پیش می روم...
من خوبم آره تلقین میکنم که!!!!! من خوبممممممممممم عزیزم
تو هم سعی کن خوب باشه حالت...
این متن و یکی از دوستان برام نوشت منم گذاشتم تا شمام بخونین و لذت ببرین!!
امیدورارم خوشتون بیاد.....
خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن
ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن
خداحافظ گل پونه .گل تنهاي بي خونه
لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم نمي شونه
يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند
يكي با دست ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند
تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو
خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم
نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم
نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني
تو كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني
تو اين روياي سر دم گم .خداحافظ گل گندم
تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم
خداحافظ گل پونه . كه باروني نمي توني
...طلسم بغضو برداره .از اين پاييز ديوونه خداحافظ
پیداست هنوز شقایق نشدی
زندانی زندان دقایق نشدی
وقتی که مرا از دل خود می رانی
یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی
زرد است که لبریز حقایق شده است
تلخ است که با درد موافق شده است
شاعر نشدی وگر نه می فهمیدی
پاییز بهاریست که عاشق شده است
ديگر از تنهايی به ستوه آمده ام
ديوارهای خانه ام از بی کسی ترک خورده است.
اين کابوس کی تمام خواهد شد.
احساس می کنم مثل بچه بی گناهی هستم که بی مورد بزرگ شده ام
خيلی خسته ام ..از تنگی دنيا احساس خفگی می کنم
دلم برای بچگی ام می سوزد
جوانی ام را می بينم و روياهای دست نيافتنی ام که حالا از دستم رها شده
خودم را می بينم متحير و آشفته حال .....
راستی سهم من از زندگی اين بود؟
اين زندگی چگونه طرح ريزی شده بود که من هيچ اطلاعی از آن نداشتم؟
هيچ تقصيری نداشتم....هيچ دخالتی نداشتم...
هيچ سلاحی...هيچ....هيچ.....
چه تنهايی بی حد و حسابی.....
ای کاش کسی مرا بخواهد و در آغوشم گيرد....
پشتم خالی و لرزه بر اندامم جاريست...
من پشت اين ديوار خاطره چه می کنم؟
پشت اين ديوار حقيقتی شيرين و دوست داشتنی هست
که هيچ وقت آن را لمس نکردم
هيچ وقت آن را نديدم و هر شب به اميد رسيدن به آن به خواب رفتم
خدايا مرا چگونه ساخته و پرداخته ای.....
اين قدر تنها؟؟؟؟ تنهايی تا به اين اندازه؟؟؟؟
آيا کسی از ديار غربت خواهد آمد که قدم روی چشمهای خسته ام
بگذارد تا پليدی های اين دنيا را کمتر ببينم؟
به که بايد دل داد؟
به که بايد پيوست؟
و به چشمان که بايد خنديد؟
به نسيم گذرا به گل اطلسي و ياس سفيد به کبوتر حرم يا به مهتاب خدا؟
به که بايد پيوست؟
به عبور گل سرخ يا به تکرار نگاه يا صداي نفس چلچله ها يا به يک برگ خزان ديده سرد؟ به که بايد دل داد؟
به يکي مرد بزرگ يا به يک کودک شيطان و شرور يا به يک نغمه ي شاد؟
به که بايد پيوست؟
به يکي رود زلال يا به يک رشته پيچيده کوه يا به يک کوچ پر از عشق پرستوي قشنگ؟
به که بايد خنديد؟
به نگاه تر يک پروانه يا به يک شعله ي شمع........
به که بايد دل داد؟
جدا شدهای از نخ نگاهت چون بادکنک ماه
سالهاست از کرشمه باران تو می گذرم
بی چتر و بارانی
در سایه پنهان می شوم در گریه پیدا
هر چه هستم از تو دورم دور
